En la klaraj ventoj, sen mastro aŭ leĝo,
Anarkio dancas, libera de ĉia emocio.
Neniuj ĉenoj, neniu altaro aŭ trono,
Nur la konscienco en ĉiu resonas.
Neniu mano gvidas, neniu voĉo devigas,
Ĉiu spirito vekiĝas, sia propra destino.
Koroj kuniĝas per elekto, ne per dekreto,
En la pura harmonio de diskreta mondo.
Muroj falas, limoj paliĝas,
La homaro trovas sin, en sia tuta graco.
Potenco disigita, justeco dividita,
Utopio formiĝas, de paĝo al paĝo.
Sed la ombro foje ŝvebas, necerta kaj vasta,
Ĉar grandega libereco foje nin detruas.
Sen kadro aŭ referencpunkto, la vojo estas peniga,
Ordo en si mem devas naskiĝi, por ke ĉio estu aŭdita.
Anarkio estas revo, aŭdaca kaj profunda,
Pri mondo kie la esenco de ekzisto respondas.
Ne kaoso, sed memregado,
Homa simfonio, en plena feliĉo.
Juani
Subteksto: “La ora epoko ne estas en la pasinteco, ĝi estas en la estonteco”
Paul Signac : Au temps d’harmonie (titre originel : Au temps d’anarchie)
Sous-titre : « L’âge d’or n’est pas dans le passé, il est dans l’avenir »
Dans les vents clairs, sans maître ni loi,
l’Anarchie danse, libérée de toute émotion.
Pas de chaînes, pas d’autel ni de trône,
Seule la conscience en chacun résonne.
Aucune main ne guide, aucune voix ne contraint,
Chaque esprit s’éveille, son propre destin.
Les cœurs s’unissent par choix, non par décret,
Dans la pure harmonie d’un monde discret.
Les murs tombent, les frontières s’estompent,
L’humanité se retrouve, dans toute sa grâce.
Le pouvoir divisé, la justice divisée,
L’utopie prend forme, de page en page.
Mais l’ombre plane parfois, incertaine et vaste,
Car l’immense liberté nous détruit parfois.
Sans cadre ni point de référence, le chemin est ardu,
L’ordre en soi doit naître, pour que chacun puisse être entendu.
L’Anarchie est un rêve, audacieux et profond,
D’un monde où l’essence de l’existence répond.
Non pas le chaos, mais la maîtrise de soi,
Une symphonie humaine, en plein bonheur.
Juani
Related
Leave a comment
Source: informabulteno