بر اساس گزارش‌های محلی و روایت‌های شاهدان، تاکنون حداقل چهار مورد ادعای خشونت فیزیکی شدید و تجاوز علیه برخی از بازداشت‌شدگان مطرح شده است.
هم‌زمان، گزارش‌های متعددی از افزایش نظارت امنیتی منتشر شده است. فعالان محلی می‌گویند طالبان برای کنترل ارتباطات، تلفن‌های همراه و خطوط ارتباطی را با روش‌هایی مشابه شیوه‌های شناخته‌شده در جمهوری اسلامی ایران تحت نظارت قرار می‌دهد و تلاش می‌کند از این طریق شبکه‌های اعتراضی را شناسایی و سرکوب کند.
دامنه محدودیت‌ها نیز تنها به زنان محدود نمانده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که سخت‌گیری نسبت به اندازه ریش مردان، نوع پوشش و نحوه لباس پوشیدن آنان نیز افزایش یافته و نیروهای طالبان در موارد مختلف با شهروندان به دلیل رعایت نکردن معیارهای مورد نظر خود برخورد کرده‌اند.
طالبان، گروهکی تروریستی و مسلح است که پس از سال‌ها جنگ با بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۱ کنترل افغانستان را در دست گرفت، این گروه سابقه‌ای طولانی در کشتار، سرکوب و نقض گسترده حقوق بشر دارد. درباره نقش و میزان حمایت بازیگران خارجی از جمله چین و برخی کشورهای عربی منطقه از طالبان، دیدگاه‌ها و ارزیابی‌های متفاوتی وجود دارد که اکثرا چنین ارتباطی را تایید میکنند، به علاوه آنچه حتمی و آشکار است این است که حاکمیت این گروه با سرکوب سازمان‌یافته، خشونت گسترده و محدود کردن آزادی‌های اساسی شهروندان همراه بوده است.
با وجود سرکوب شدید، اعتراضات جبرئیل هرات نشان داده است که مطالبه آزادی، برابری و کرامت انسانی همچنان در میان بخش‌هایی از جامعه افغانستان زنده است و همبستگی زنان و مردان معترض، یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این خیزش به شمار می‌رود.
https://t.me/AnarchistFront_Journal
Source: Anarchistfront Iran