ما عنوان «همبستگی جهانی» را به جای «بین‌المللی» به کار می‌بریم، زیرا اندیشه آنارشیستی ساختار دولت‌ها و مرزهای ملی را نفی می‌کند. سال گذشته با ترجمه و انتشار بیانیه رسمی این کمپین به زبان‌های فارسی و کوردی، صدای این مبارزه بودیم. اما امسال، با وجود عمیق‌ترین موج سرکوب عریان در جغرافیای ایران، شاهد حذف، نادیده‌انگاری و سکوتی شبهه‌برانگیز از سوی این کمپین جهانی بودیم.
این مواجهه گزینشی، ناشی از تحلیل‌های خاورشناسانه یا نظریات به‌ظاهر «امپریالیسم‌ستیزانه» در میان برخی جریانات چپ و آنارشیست جهانی است که چشم خود را بر جنایات یک حکومت تئوکراتیک بسته‌اند.
ما می‌پرسیم: چگونه می‌توان از نفی اقتدار و برچیدن زندان سخن گفت، اما رفقای آنارشیست و معترضان دربند در ایران را از جغرافیای همبستگی حذف کرد؟ جمهوری اسلامی ساختاری متکی بر ترور و سرکوب است. این رژیم از سرکوب کوردستان و ترکمن‌صحرا در سال ۱۳۵۸، تحمیل حجاب اجباری، کشتار دهه ۱۳۶۰ و قتل‌عام تابستان ۱۳۶۷، تا قتل‌های زنجیره‌ای، سرکوب جنبش‌های دانشجویی، خیزش‌های دی ۱۳۹۶، آبان ۱۳۹۸، جنبش «زن، زندگی، آزادی» و سرکوب‌های خونین دی‌ماه اخیر، بقای خود را با شکنجه و اعدام حفظ کرده است.
ابعاد جنایت و سرکوب دولتی در ایران:
کشتار، اعدام و بازداشت‌های دسته‌جمعی گسترده
کشته‌شدن چند ده هزار نفر، اعدام ده‌ها معترض، خطر فوری اعدام برای بیش از ۱۰۰ نفر و بازداشت ده‌ها هزار تن که بازداشت‌های روزانه آنان همچنان ادامه دارد.
ترور پزشکی و یورش به مراکز درمانی:
حملات سازمان‌یافته نیروهای امنیتی به بیمارستان‌ها، ربودن مجروحان از روی تخت‌های درمان و کشتن آنان؛ جنایتی که سبب شد هزاران زخمی از ترس بازداشت به بیمارستان مراجعه نکنند و در منازل دچار مرگ خاموش یا نقص عضو دائمی شوند.
مصادره اموال:
غارت و مصادره اموال و دارایی‌های صدها تن از معترضان در داخل و خارج از کشور به نفع ماشین سرکوب.
وضعیت زندانیان آنارشیست زیر تیغ شکنجه و احکام سنگین:
افشین حیرتیان: آنارشیست، کورد، آتئیست و برخاسته از خانواده‌ای با پیشینه بهائی (که با حکمی ظالمانه و سنگین به ۳۱ سال حبس محکوم شده و همچنان در زندان است).
سهیل عربی: آنارشیست کورد و زندانی سیاسی با بیش از یک دهه سابقه زندان و تبعید. او در جریان شکنجه‌های وحشیانه در بازداشتگاه‌ها، کلیه و بیضه‌های خود را تا حد زیادی از دست داده است. سهیل پس از بازداشت‌های متعدد اخیر، فعلاً با وثیقه‌ای سنگین موقتاً آزاد شده و با خطر صدور حکم و بازگشت به زندان روبروست.
رفقای محبوس و بی‌نام: چندین رفیق آنارشیست دیگر قبل و بعد از خیزش‌های اخیر بازداشت شده و با وثایق سنگین بلاتکلیف‌اند.
خفقان شدید امنیتی مانع از ثبت دقیق آمار تمامی رفقای محبوس است، اما این بی‌خبری نباید به بهانه‌ای برای فراموشی یا حذف آنان تبدیل شود.
اصول ما: همبستگی عام، بی‌مرز و غیرگزینشی
اگر اعدام، شکنجه و زندان ابزارهای ساختار سرکوب دولتی هستند، مخالفت با آنها نباید تابع گرایش سیاسی زندانی باشد. همبستگی واقعی آنارشیستی یعنی دفاع بی‌قیدوشرط از حق آزادی برای تمامی انسان‌های دربند به جرم دیدگاه سیاسی آنها است(خواه آنارشیست باشد، خواه چپ و حتی اگر لیبرال باشد). آنارشیسم نفی مطلق هرگونه سلسله‌مراتب، سرکوب و کنترل بر بدن و اندیشه انسان‌هاست.
ما در روز پایانی هفته همبستگی جهانی اعلام می‌کنیم که مبارزه ما برای آزادی تمامی زندانیان سیاسی و آنارشیست، بدون استثنا و تا برچیدن کامل ماشین سرکوب حکومتی ادامه خواهد داشت.
زندان‌ها را ویران خواهیم کرد!
زنده باد همبستگی جهانی، بی‌مرز و غیرگزینشی آنارشیستی!
«جبهه آنارشیستی»
دوشنبه ۳۱ اوت ۲۰۲۶
Source: anarchist front